Morgen Lezing Museon over Indianen in Panama

Morgen, 24 september 2013 om 13.30 uur  geef ik een lezing in het Museon over de indianen in Panama.

Panama is een zeer divers land. Van grote westerse luxe in Panamastad tot aan een simpel leven dicht bij de natuur in het oerwoud. Alvast een klein voorproefje:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Kijk hier voor films over het Panama kanaal

Gerrit Komrij, dorpsgenoot

Gerrit Komrij zal ik me hem herinneren als de dichter die gewoon in De Regentes (snik) tussen alle dichters van “poezie op pootjes” http://www.denhaagdirect.nl/haagse-poezie-op-pootjes/ met sonore stem zijn gedichten voorlas.

gerrit komrij juni 2011 festival Poezie op Pootjes
gerrit komrij juni 2011 festival Poezie op Pootjes

In de pauze hebben we nog even met elkaar van gedachten gewisseld. Gerrit Komrij was, net als ik, geboren in Winterswijk. Ik kocht op die dag van hem een bundel en liet hem signeren: voor een dorpsgenote van Gerrit Komrij.

voor een dorpsgenote

Een mooie herinnering. Zijn hele
oeuvre is overgedragen aan het letterkundig museum. Dus hij leeft voort in Den Haag

Expositie stillevens des doods

Human plastic print: Stillevens des doods – Still Lives of Death

1 mei tot 1 juni 2012: bibliotheek Scheveningen

tot 1 december 2012: Pier in Scheveningen

De mens produceert ongeveer 260 miljoen ton plastic per jaar in veel kleuren, maten en producten. Wanneer deze producten in de zee terechtkomen en meedrijven op de golfstromen, breken ze langzaam in kleine stukjes.

Onderzoekers vonden in 2010 in de ontlasting van een jonge schildpad voor de kust van Florida 74 verschillende stukjes plastic. Schildpadden, zeeleeuwen, vissen en zeevogels zien stukjes plastic vaak aan voor voedsel. Het eten van dergelijke stukjes leidt tot verstopping en inwendige snijwonden, en uiteindelijk tot de dood.

Jacintha van Beveren, onderwijssocioloog en fotograaf, werkte 15 maanden voor het onderzoeksinstituut van de Charles Darwin Foundation op de Galapagoseilanden. Ze bezocht plekken waar toeristen niet komen en ze maakte schitterende foto’s van alle dieren en landschappen. Daarnaast schoot ze stillevens van de ongerepte stranden. Met stille getuigen van onze honger naar plastic: stillevens des doods. Expositie van deze stillevens met een confrontatie in plastic.

Verantwoording: Al het in de expositie gebruikte plastic is afkomstig uit kringloopwinkels of kasten van vrienden en familie.


Sea turtles often mistake plastic items for jellyfish or other food. Ingesting non-biodegradable ocean pollution can cause a digestive blockage and internal lacerations. The result can be debilitation, followed by death.

Humans currently produce 260 million tons of plastic a year. When those products are pulled into the sea’s currents, the plastics do not biodegrade but are broken into smaller pieces which are consumed by marine life at the bottom of the food chain. An examination of gastrointestinal obstruction in a green turtle found off Florida discovered that, over the course of a month, the animal’s faeces had contained 74 foreign objects, including “four types of latex balloons, different types of hard plastic, a piece of carpet-like material and two 2-4mm tar balls.”

Source: The Independent, Thursday 24 March 2011

Beelden met verhalen: De Galapagoseilanden

Beelden met verhalen: De Galapagoseilanden,

25 januari 2012, half 3, wijkwinkel Gentsestraat

wil je me nou, of wil je me niet

Ik woonde en werkte 15 maanden op de Galapagoseilanden, de eilanden die door hun geisoleerde ligging zo’n prachtige bron waren voor de evolutietheorie van Darwin. Ik maakte er duizenden foto’s.

Iedere foto heeft een verhaal, dat ik graag wil delen. Ik ken de eilanden op mijn duimpje en weet over iedere vogel en iedere reptiel wel een verhaal te vertellen met veel humor. Kijk morgen mee met mij hoe Jan van Gentmannetjes de vrouwtjes het hof maken en zich verbazen over hun blauwe voetjes, hoe albatrossenpaartjes elkaar weer vinden op het eiland Espanola, kijk naar de jonge zwaluwstaartmeeuw, die zijn tong uitsteekt naar de toeristen en het kleine zeeschildpadje dat een lange en gevaarlijke weg moet afleggen naar zee. Zie de zeeleguaan, die zijn roes uitslaapt van de vorige avond en de zeeleeuw die voor de neus van een pelikaan met een vis speelt.

Maar er is meer. Er zijn ook toeristen en bewoners. Wat hun invloed is, wordt ook haarfijn uit de doeken gedaan.

Kom op 25 januari om half 3 naar de Wijkwinkel aan de Gentsestraat kijken en luisteren naar de beelden met verhalen en ontdek Galapagos, een natuurlijk paradijs op de evenaar midden in de Stille Oceaan. Meld je hier aan.

Een beeldverhaal over veilig fietsen op de Galapagos

Op mijn verjaardag in 2010 (20 februari) ging ik met twee grote vuilniszakken, waarin zich drie grote schuimrubberen poppen en twee schuimrubberen fietsjes bevonden en met twee A4tjes met een globaal verhaal naar een schaars bewoond eiland. Ik werkte op dat moment op de Galapagos en de stafmedewerkster Educatie van de Charles Darwin Foundation, Cristina, had mij gevraagd om op San Cristobal een beeldverhaal te maken. De poppen moesten daarin figureren. Ik had de poppen, die door een poppenmaakster gemaakt waren,  zelf van kleertjes voorzien. Een week lang struinde ik het eiland af en maakte de foto’s, die door de grafisch ontwerper tot een boekje werden gemaakt: Het boekje Cleta la bicicleta, vooral bedoeld om veilig fietsen bij kinderen onder de aandacht te brengen:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Lees verder